First post

Featured
  • This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.
Advertisements

கண்ணீர் கடல்

​சோற்றின்றி சோர்வுற்று 

சேற்றின்றி சிக்கினான்

மீனுடன் மானுடன்

மீள வழியில்லா போனான்

வலியுடன் வழிப்போக்கனுக்கு காத்திருந்தான்..!!

இவன் சென்றால் 

கடலுக்கு இல்லை எல்லை..!!

இவனால்

கடலுக்கு இல்லை தொல்லை..!! 

இவனின்றி 

கடலுக்கே இல்லை பிள்ளை..!! 

ஆனால் 

அகிலத்தில் அரசன் இருந்தும் 

அகலாத அரக்கன் இருந்தும் 

பல அழுகைகள் இருந்தும் 

சில தொழுகை  இருந்தும் 

பல காலம் சித்திரவதைகளை அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறான்.

தரையை தேய்ப்பவனும்  

தண்ணீரில் தோய்பவனும்

கறையை கடந்தால் தான் 

கரையும் மனது பிறக்கும் 

நழுவும் மீன் போலே உயிரை நழுவி காத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.

தரையில் துடிக்கும் மீன் போல் 

இவன் 

தண்ணீரில் துடித்து கொண்டிருக்கிறான் 

மீன் பிடி வலைகளும் இல்லை 

மீன் வளைகளும் இல்லை

கறையை கழுவ 

கடல் தான் வரவேண்டும்

100 தண்ணீர் தேசம் 

புத்தகம் வந்தாலும் 

இவர்களின் கண்ணீரின் 

வாசத்தின் வலிகள் நுகரப்படாது..!!

பெண் என்றால்

பெண் என்றால் ஆயிரமாக ஆகாயம் வரை அடுக்கி கொண்டே போகலாம்.கதகதப்பை வரமாக வாங்கி வந்தாள்.இறக்கத்தை இறையாக கொடுத்தாள்.அழகிய உணர்வை தந்தால்..அற்புத உறவை தந்தால்.கடவுளை மதிக்கா மனிதனும் இவளை பற்றியும் இவள் பெருமை பற்றியும் பேசியதுண்டு.கடவுளான மனிதனும் இவளால்  போர்தொடுத்ததுண்டு.வரலாறு கூட இவளால் பேசப்படுகிறது. எரிதலை ஏற்றுவதும் நீயே அனைப்பதும் நீயே.எல்லாவித உணர்வுக்கும் காரணமாகிறாள் பெண்.அந்த வழியில் அகல்யா அகல் விளக்காய்        திரியினால் எரிந்து தன்னை சுட்டுக்கொண்டு ஒளியை தரும் தியாகியுள் ஒருவளானால். சமூகத்தில் நடமாடும் நடப்பில் ஓர் நாடகமாய் நாட்டுக்குள் நடப்பது தான் இது.எல்லா இடத்திலும் இன்று இயல்பாய் மாறி போன ஒன்றானது.

         பெண் ஒருத்தி நடக்கையில் காட்சியாகும்.அந்த காட்சி ஓர் சூழ்ச்சியாய் மாறும்.மதியற்ற மனிதனால்.பெண்ணியல் பேசுவது நல்லதல்ல பெண்ணை இயன்ற வரை அறிந்து பேசுவதே நல்லது. இன்று வேறு விழிகளால் விடியலுக்கு முன் வரும் இரவோடு ஒர் உறவாக தான் பார்க்க படுகிறாள் பெண்.அவள் இல்லாமல் போனால் இல்லறம் அறமின்றி போகும். இயல்புகள் துண்டிக்கபடும்.இயங்கும் அகல்யாவை பற்றி அலசுவோம் அனைத்து பெண்களும் இயல்பு வாழ்கையை தான் வாழ்கிறார்கள் இயல்பில் வரும் இன்னல்கள் தான் அவர்களை இயற்கைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.  படிப்பிற்கு கூட சிந்திக்கும் சமுதாயம் இன்னும் சில இடத்தில் உள்ளது.

சிறு வயதில் தொடங்கி சிரிப்பு குறையும் வயதுவரை இவள் கண்ட காட்சிகள் இவள் தாங்கிய துன்பங்கள் அதிகம்.ஓர் எளிய குடும்பத்தில் பிறந்து கூவங்கள் நிறைந்த பகுதியில் வசித்து வந்தால் வருமையில் தவித்த குடும்பம் விடியளுக்காக இவளை பள்ளிக்கு பயில அனுப்பியது.தினம் அவன் அப்பா பள்ளிக்கு அழைத்து வந்து விட்டு செல்வார்.அவரவர் அவரின் சிறு குழந்தைகளை அழைத்து வருவர்,சிலபல காலம் ஆனது ஒவ்வொரு ஆனும் தனியே வர தொடங்கினர்.ஆனால் அந்த பெண்ணின் தந்தை(நல்ல நண்பன்) அவளுடன் வருவது தீரவில்லை. கண்காணிப்புகள் கூடுகிறது.ஏனென்றால் அவள் பெண்.கண்காணிப்பை அடுத்து கட்டுகோப்புகளும் அதிகரிக்கிறது. ஏனென்றால் அவள் ஓர் பெண்.

பெண் என்றால் பாதுகாப்பு பெண் என்றால் கடமை.பெண் என்றால் கன்னியம்.பெண் என்றால் அமைதி.ஏன் பெண்ணுக்கு மட்டும் இத்தனை வார்தைகள் சொந்தம் ஏனென்றால் அவள் ஓர் பெண். அகல்யா படிப்பை முடித்து விட்டு காத்து இருக்கிறாள் பாதுகாப்பு காவலனான அப்பாவிற்க்கு நேரம் கூடிக்கொண்டே போகிறது.அப்பா வர தாமதம் ஆகிறது.அருகில் சென்று தொலைபேசியில் பேசினால் அப்பா ஊர் தெரியா மனிதனிடம் பழகினாயோ என கேட்பான்.தெரிந்த யாருடனாவது வந்தால் அதற்கும் அம்மா ஆராய்வாள்.என்ற தயக்கத்துடன் தத்தளித்து கொண்டிருக்கும் அகல்யா.மாலை பொழுதின் மஞ்சள் நிறம் மறைய தொடங்கியது.இரவெனும் கருமை வர தொடங்கியது.இறைக்கு அலையும் அற்பத்துடன் இரவு கலந்தது.

அப்பா வேலைபார்க்கும் இடத்தில் தகராரு அம்மா வழக்கம் போல் வேலை சென்று வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தால் அகல்யா எங்கே கேள்விகள் எழுந்தது.அப்பாவும் வீடு திரும்பினார்.தேடல் எனும் நேரம் தொடங்கியது.அகல்யா இறைக்கு அலையும் அற்பமான அஃறிணை யின் முன்னே போராடி கொண்டிருக்கிறாள்.எதிர்த்து கூட நிற்காமல் எதிரே நின்ற நிலையில் காத்திருக்கிறாள்.அந்த அஃறிணையோ சமயத்திற்கு காத்திருக்கிறது.அந்நேரம் அகல் விளக்கின் அருகே காற்று அடித்தது.எரியும் நெருப்பும் தடுமாறியது.அந்த அகல் அகல்யாவானால் அந்த காற்று அந்த அஃறிணையானது. இறுதியில் வரும் காவலாளியாய் அகல் அனையுமுன் வந்து சேரும் பொற்றோர்கள்.காற்று படாதவாறு அகலுக்கு அடைக்கலம் தந்துவிட்டு அகலை பாதுகாப்பான இடத்தில் கொண்டு சேர்த்தனர்.வாழ்கைக்கு மிக முக்கியமான இருவர்.</p><p class=”sceneheading”>வழக்கமாக எது நடக்கிறதோ அதுதான் நடக்கிறது.கல்விக்கு காலத்தடை.வீட்டிலேயே சில பல காலம் கழித்த அகல் அந்த விளக்கு எரிய எண்ணெய் ஒன்று தேவைபடுகிறது.அந்நேரம் அவன் அப்பனின் வயது முதிருகிறது. அவள் அம்மாவிற்க்கும் வயது முதிர்ந்து போகிறது. அனைத்தையும் கையில்     எடுக்க ஆரம்பித்தால் அகல்யா.அவர்களுக்கு கை கொடுக்க அம்மா உடன் வீட்டு வேலைக்கு செல்கிறாள்.முதல் வீட்டில் செல்கிறாள் அம்மா அனுமதி தரவில்லை.ஏன் அங்கு இளம் இளஞர்கள் உள்ள இடம்.இரண்டாம் வீட்டில் செல்கிறாள் அங்கேயும் அனுமதி கொடுக்கவில்லை.அங்கே குடியினால் அடிமையான மனிதன் இருக்கான் என நிராகரிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் வீட்டில் அனுமதி தரப்பட்டது அங்கே வேலையை தொடங்கினால் அங்கே முதியோர் உள்ளதால் அனுமதி தரப்பட்டது.

சிலகாலம் நன்றாக தான் போய் கொண்டிருந்தது. அவ்வீட்டில் தங்கும் நிலை ஓர்நாள் வந்தது அடைமழையில் சிக்கிய அகல்யா. அடைகளத்திற்கு அந்த முதியவர் வீட்டில் தஞ்சம் அடைந்தால் சிறிது நேரம் போனது அனைவரும் உறங்க சென்றனர்.முதியவளுக்கு மருந்தும் முதியவனுக்கு உணவும் சென்றது.அகல்யா உறங்க சென்றாள்.சிறிது நேரம் கழித்து மின் துண்டிக்க படுகிறது.ஓர் சத்தம் யாரே நடந்து வருவதை போல் மூச்சில் அழுத்தம் அதிகரிக்க உடல் படபடப்புடன் பயந்து போய் நடுங்கி கொண்டிருக்கிறாள் அகல்யா. கையை யாரோ பிடிப்பதை போல் உணர்ந்தால் திரும்பினால் அந்த முதியவன் ஓர் மூடனாக அவள் முன்னே நிற்கிறான்.ஏன் அந்த முதியவன்.அந்த அகலின் நெருப்பை அனைக்க செல்கிறான் ஏனால் அவன் ஓர் ஆண்.பானை சோற்றில் ஒருசில பருக்கு தீவதை போல் ஓரு சில ஆண் இங்கு கரையுடன் வாழ்கிறான்.

ஏன் அந்த முதியவன் இவள் கையை பிடித்தான் ஏனால் இவள் பெண்.உதரி விட்டு ஓடி போகிறாள்.இவளை போல் இன்றும் என்ன காற்று அடித்தாலும் என்ன மழை அடித்தாலும் அனையா விளக்குகள் இன்றும் எரிந்து கொண்டுதான் உள்ளது.கையை உதரிவிட்டு அவன் கிழவனானதால் அவனை உதரிவிட்டு ஓடி சென்றாள்.அடுத்த நாள் வீட்டிற்கு செல்கிறாள் அபாவின் நிலை கவலைகிடம் அம்மா உடல் நலம் சரியில்லாமல் போகிறாள்.கட்டாயம் அவளை கடமையை கையில் எடுக்க வைக்கிறது.மறுபடியும் போர்களத்தில் போராட போகிறாள்.நட்பின் உதவியில் ஓர் சிறிய பண்ணையில் வேலை பார்க்க செல்கிறாள்.ஓரு சில வாரங்கள் போனது வீட்டில் ஓர் அங்கமாக பொறுப்பை ஏற்றிக்கொண்டால் அப்பாவிற்காக அம்மாவிற்காக கரு மேக கூட்டத்தில் சிறிய ஒளியாய்  எரிந்து கொண்டிருக்கிறாள். இவளை சுற்றி அவ்வளவு காற்று அடிக்கிறது.சலித்துக்கொண்டு சந்தோஷமிழந்து வேலைபார்கிறாள்.பேருந்தின் நடுவே இடிபாடுகளுடன் சிக்கிய நிலையாய் சிக்கி கொண்டால்.

காற்றினால் சிறு தூசிகள் கண்ணில் விழுகிறது கண்களை துடைத்துக்கொண்டு (கண்ணீரையும்)நரக வேதனையை அனுபவைத்துக்கொண்டு அஃறினையுடன் அடிமையாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.நம் பருவ நிலையை போல் அங்குள்ள பருவங்களால் இவள் நிலையும் மாறப்படுகிறது.புயலாய் காற்று அடித்து இவள் கனவுகளோடு இவளையும் அடித்து செல்கிறது.தாகத்திற்க்கு கிடைக்காத தண்ணீரால் வறண்ட நாக்கு போன்று. நியாயத்திற்க்கு கிடைக்காத நீதியாய் மாறிபோகிறாள்.புயலான அந்த மிருகத்திடம் மாட்டிய இறையாகவும் மாறிபோனால் கடைசியில் அடித்த புயலில்    சக்தி இழந்து கடலில் மூழ்கிபோகிறாள்.ஏன் என்றால் அவள் ஓர் பெண்.

பெண் என்றால் சதைகள் ஏரிய மோகப்புதையல் .பெண் என்றால் இறையாகும் பசியின் தேவை.இந்த கண்களில் காட்சி இப்படிதான் உருவாக்கப்பட்டதோ. என்னதான் பெண் புத்தி பின் புத்தி என்றாலும் அது பின் நின்று புத்தியை தந்து பல யுக்திகளை புரிய வைப்பதும்.முன்னுரிமை தந்து முன்னேர வைப்பதும் படிப்பை தந்து பாதுகாக்க வைப்பதுதான் தான் பெண்ணுரிமை.ஒரு சில ஆண்கள் மிருகமாவதால் ஆண் என்றால் அடங்காதவன் என்று மாறிவிடுகிறது.கம்பீரம் கொண்ட ஆண் கலவிகாக கொள்ள கூடாது.ஆண் என்பவன் உயர்ந்தவன்.உரிய இடத்தில் இருந்து தாழ்ந்த இடத்தை பார்த்து தவறாய் மாறி போக கூடாது.உரியதை மட்டும் நேசி உடனிருபதை சுவாசி வாழ்கை ஆகும் உனக்கு விசுவாசி.

ஆண் ஆயிரம் பெண் வந்தாலும் ஓர் ஆணின் பங்கு என்னவென்று கூற இயலாது.என்னிலடங்கா பொருப்பையும் உழைப்பையும் பெற்றவன் ஆண்.வரலாற்றின் வாரிசு ஆண்.வரலாறு தவறாகுமெனில் தலைமுறையும் தவறாகும்.தலைகளை பார்த்து தலைமுறையை காத்து வாழவைப்பது ஆண்.ஆண் உயர்திணையில் ஓர் இனம் அஃறிணையுடன் சேர்க்க வைப்பது நம் தவறு என்று அறிந்துகொள்வது. நம் நாட்டுக்கும் நல்லது. நம் உடன் இருப்பவருக்கும் நல்லது.ஆண் என்பவன் ஆதிக்கம்

ஆண் என்பவன் ஆதிக்கம்

ஆண் மீது ஆத்திகம் வரும் வரை 

அவன் ஆதிக்கம் பெற்றவனே

இன்னல் உள்ள போது மட்டும் 

இம்மாதிரி இச்சைகளில் மட்டும் அவன் மீது ஆத்திகம் தொடரட்டும் 

மற்ற நேரங்களில் அவன் பெரிதும் 

மதிக்கப்படட்டும் 

மீண்டும் ஓர்முறை 

“உரியதை மட்டும் நேசி 

உடனிருபதை சுவாசி வாழ்கை ஆகும்.

உனக்கு விசுவாசி.”

 -Mohan

பேரொளி பெண் 

பேரிருள் பெண் 

இவ்விரண்டும் இல்லையேல் 

இவ்வுலகில் இயல்பில்லையோ..!!

Media

நடைமுறையை மாற்றி 

நாட்டுக்கு காட்டும் 

நாடகம் இதுவோ..!!

உழைப்பை மறைத்து 

உணர்வை இழக்க வைக்கும் 

தடம் இதுவோ..!!

முட்டாளான மூடனாய்

கோமாளியான ஏமாளியாய் 

விளக்கமில்லா விளம்பரத்தின் 

நடுவே நாமோ..!!

விளம்பரத்தின் முன்நிலையில் 

விலைகளுக்கு மத்தியில் 

தலைவனாக்கும் தந்திரனாய் 

ஊடகமோ..!!

                        

வீழ்ந்தொழுந்த குரல்

நான் விடுகின்ற மூச்சு உஷ்னமாய் கொதிக்க 

நான் பார்க்கும் பார்வையில் கர்வம் கரைய

பதுங்கிய புலியாய் பயிற்ச்சியை செய்து கொண்டு 

பாயும் நேரத்திற்க்கு காத்திருக்கும் சிறுத்தையாய் 

மாறிக்கொண்டு

இறையை கவ்வும் பறுந்தாய் வருவேன்.

கலையிழக்கும் கலாச்சாரம்

வழக்கம் இல்லா

புழக்கத்தை கொண்டு 

சரிகள் இல்லா 

வரிகளை கொண்டு 

கற்கிறோம் 

சரியான வழிகளை 

மறக்கிறோம் 

சரியான முறைகளை 

மாற்றுகிறோம் 

அது பாரம்பரியமாக 

இருக்கலாம் 

அல்லது 

பரிமாற்றமாக 

கூட இருக்கலாம்

அடிமையின் குரல்

எங்கள் குரள்கள் கேட்காதா..!! 

உங்கள் உள்ளம் இறங்காதா..!!

பாவங்கள் உம்மை சுடாதா..!!

பிராத்தணை என்றும் தீராதா..!!

பிடியில் இருந்து விடாதா..!!

மடியில் மீண்டும் தொடராதா..!!

வாழ்கை என்றும் வழியாதா..!!

வழிகள் எங்களுக்கு கிட்டாதா..!! 

அடைமைதனம் தான் நீங்காதா ..!!

அடைக்கலம் ஒன்று அமையாதா..!!

புரட்சிக்கு வா..!!

விண்ணுக்கும்

மண்ணுக்கும் 

புது 

பாதையை போடலாம்..!!

வறுமைக்கும் பெறுமைக்கும் 

இடையில் ஒர்

மாறுதலை காணலாம்..!!

ஓர் புரட்சியை செய்வோம்..!! 

பிரிவைகளை தவிர்ப்போம்

அறிவுகளை வளர்க்கலாம்..!! 

அருவியாய் ஓடலாம்..!!

கணக்கு போடுவோம்..!!

அகிலத்தை அளப்போம்..!!

தலையை தேடலாம் 

கிரீடத்தை சுமக்க 

ஒன்று திரளுவோம் 

ஒன்றாய் நிற்போம்..!!